Pieter Geert Buckinx werd op 6 februari 1903 te Kortessem geboren. Na zijn studies aan het O.-L.-Vrouwecollege in Tongeren verliet hij in 1922 zijn geboortedorp. Hij begon een loopbaan in de rijksadministratie in Brussel, waar hij opklom tot topambtenaar bij het Vast Wervingssecretariaat. Het artistieke leven in de hoofdstad boeide hem uitermate.

Buckinx had veel belangstelling voor toneel. Hij debuteerde met toneelstukken, was toneelrecensent, doceerde toneelletterkunde in het Instituut voor Journalistiek in Brussel en verzorgde jarenlang de kroniek Het toneelleven te Brussel voor het Belgisch Nationaal Instituut voor Radio-Omroep.

Als dichter debuteerde Buckinx in 1927 met de bundel De doortocht. Later volgden nog Wachtvuren (1929), De dans der kristallen (1936), De vleugelen van Icarus (1940), De verzoeking der armoede (1950), De oevers van de stroom (1958), De zevende dag (1961), Blijdschap is een boom (1967) en Bijna aan de grens (1975).
Verscheidene van zijn bundels werden bekroond met literaire prijzen. In 1983 kreeg hij de Staatsprijs voor Poëzie.
Buckinx werkte mee aan een groot aantal bladen en tijdschriften en was een van de medestichters van De Tijdstroom (1930-1934) en Vormen (1936-1940).
Hij overleed op 23 januari 1987.