De Sint-Joriskapel, ook Nassaukapel genoemd, is het laatste overblijfsel van het gelijknamige hof. Ze werd in het begin van de 16de eeuw in Brabants-gotische stijl onder Hendrik van Nassau gebouwd. Na de breuk tussen Willem de Zwijger en Filips II beleefde het hof talrijke wederwaardigheden : nu eens door de Spaanse regering verbeurd verklaard, dan weer aan de afstammelingen van de familie Oranje-Nassau teruggeschonken, werd het uiteindelijk in 1731 de zetel van het Hof.

In 1756 kocht gouverneur Karel van Lotharingen het van de laatste bezitter en liet het helemaal in Lodewijk XVI-stijl ombouwen, met uitzondering van de kapel. Vanaf de 19de eeuw kende de kapel verscheidene bestemmingen: zij diende achtereenvolgens als opslagplaats voor het oeuvre van beeldhouwer Mathias Kessel, dat de staat in 1839 had aangekocht, als laboratorium ten behoeve van het Koninklijk Museum voor Natuurkunde (de iguanodons van Bernissart waren er opgesteld), als cataloguszaal voor het Internationaal Instituut voor Bibliografie en als leeszaal van het Algemeen Rijksarchief. Onderaan links op de gevelmuur roept een basreliëf van beeldhouwer Georges Dobbels (1969) het silhouet van het hof van Nassau in zijn bloeitijd op.