Paris, de Fer, 1715. Onbepaalde schaal, 47 x 65 cm.
XXII Etats-Unis Part. 1715 Fer. III 9538 KP
Deze kaart van Nicolas de Fer is interessant, omdat zij drie jaar ouder is dan de Carte de la Louisiane van Guillaume de l'Isle, die beschouwd wordt als de voornaamste bron voor de latere kaarten van dit gebied. Zij heeft blijkbaar geen deel uitgemaakt van een atlas. Het voorgestelde gebied beslaat het Oosten en Zuiden van de huidige Verenigde Staten en een deel van Mexico, tussen 22° en 41,5° NB, met het Eriemeer (het enige der Grote Meren dat weergegeven is) en de Illinoisrivier in het Noorden; Virginia, Carolina en het schiereiland Florida in het Oosten; New Mexico in het Westen; Nieuw-Spanje (Mexico) tot Valladolid en Querete (het huidige Queretaro), de Golf van Mexico en het Noorden van Cuba in het Zuiden. Het Mississipidal wordt afgebeeld vanaf de delta aan de Golf van Mexico tot ten Noorden van de mondingen van de Missouri en de Illinois. De Rio Grande wordt, van de bron tot de monding, achtereenvolgens Rio del Norte, Groene Rivier en Rio Bravo genoemd. Men vindt er ook woongebieden van Indianenstammen, verdeeld in met de Spanjaarden "bevriende" en "vijandige", "Panigoucha qui ont quatre grands villages. C'est d'où vient le boeuf", "bourg habité par les naturels du pays", "pays rempli de troupeaux de Boeufs sauvages" of nog "bourg habité par 35 familles espagnoles", en bij de Illinois: "Fort Louis, apelé cy devant F. Crevecoeur". Op deze kaart wordt ook de loop der "wegen" aangegeven zoals "Route que firent les Espagnols pour venir … la Baye" van Querete naar de St-Louis-baai (de huidige Baai van Matagorda) ; "Route de Mr Cavelier de la Baye St-Louis jusques aux Acansas" van de St-Louis-baai naar de monding van de Arkansas in de Mississipi ; "Chemin qui mène aux Chicachas" en "Chemin qui tienent les Anglois de la Caroline pour venir aux Chicachas" ...
Deze kaart is het werk van de Franse graveur en kartograaf Nicolas de Fer (1646-1720), wiens kaarten een grote bijval kenden. Nicolas de Fer werd geboren in 1646 en werd op twaalfjarige leeftijd leerling bij een graveur. Hij specialiseerde zich al vroeg in het vervaardigen van aardrijkskundige kaarten. In 1687 nam hij een kaartenwinkel over van zijn moeder, die ze zelf in handen genomen had in 1673, bij de dood van haar echtgenoot, de handelaar in prenten en kaarten Antoine de Fer. In enkele jaren maakte hij er een bloeiende zaak van. Hij was geen topograaf, maar een vulgarisator. Hij publiceerde talrijke atlassen en specialiseerde zich in de uitgave van aktuele dokumenten: kaarten van grenzen en pas veroverde gebieden, door Vauban versterkte steden, ontdekkingsreizen, kaarten verbeterd volgens de nieuwe berekeningen van de Akademie der Wetenschappen. Hij genoot de bescherming van de koninklijke familie: de Grote Dauphin, diens zoon hertog Filips van Anjou, de latere koning van Spanje, en de Franse koning zelf. Het uithangbord van Nicolas de Fer's winkel was de "Sphère royale", een armillairsfeer waaraan hij zeer gehecht was en die op veel van zijn publikaties afgebeeld staat. Bij zijn dood op 25 oktober 1720 liet hij drie getrouwde dochters na. Twee van zijn schoonzoons, de papierhandelaar Guillaume Danet en de graveur Jacques-François Besnard of Benard, zetten, elk voor eigen rekening, zijn aktiviteiten voort.
Breng me naar: Wereldkaarten en kaarten van Amerika / Kaarten van Noord-Amerika / Kaarten van Midden- en Zuid-Amerika / Inleiding
Terug naar: de homepage van de KBR