Eusèbe-François KINO, Passage par terre a la Californie

Schaal in mijlen, 24,6 x 21,4 cm ; in Mémoires pour l'histoire des sciences et des beaux-arts, Trévoux, mei 1705, plaat ingevoegd tussen p. 746 en 747.

VH 21.427 A Drukw.

Deze kaart van pater Eusebio Francisco Kino, opgemaakt met het doel te bewijzen dat Californië een schiereiland was, en geen eiland zoals men bijna een eeuw lang gedacht had (zie bijvoorbeeld de anonieme Kaart van Amerika,en de kaart van Nicolas de Fer) stelt het binnenste gedeelte van de Golf van Californië voor, een deel van het schiereiland tot Loreto, de monding van de Colorado en zijn samenvloeiing met de Gila, en een deel van Arizona en Sonora, 25,5° tot 35° NB.

Eusebio Chini (1645-1711) werd geboren in een klein dorpje in Noord-Italië. Tijdens zijn studies werd hij door een zware ziekte getroffen, en legde aan de H. Franciscus Xaverius S.J., de apostel van Indië, de gelofte af om bij zijn genezing als tweede voornaam "Francisco" aan te nemen, in de Jezuïetenorde te treden en missionaris te worden. Hij studeerde aan meerdere Jezuïetenkolleges en aan verschillende Europese universiteiten. In 1681 kwam hij te Mexico aan. Daar veranderde hij zijn familienaam Chini, in het Spaans "Chinees", in Kino. Van 1683 tot 1685 vergezelde hij, als missionaris en kartograaf, admiraal Isidro Atondo y Antillon op een tocht in Neder-Californië. Op zijn talrijke expedities bereikte hij ook de Stille Oceaan. In 1686 werd Kino naar de provincie Pimeria, een deel van het huidige Arizona en Sonora, gestuurd, waar hij zijn eigen missiepost, Nuestra Señora de las Dolores, stichtte. Van hieruit bereisde hij vreedzaam het ganse gebied als missionaris en kartograaf. Hij exploreerde de valleien van San Pedro, de Santa Cruz en de Gila, evenals de Oostkust van de Golf van Californië. Toen hij, van de top van de El-Nazerano-piek, aan de overkant van de golf Neder-Californië en de kromming van zijn kust aanschouwde, begon hij te vermoeden dat Californië een schiereiland en geen eiland was. Iedere nieuwe ontdekking leverde hem nieuwe bewijzen voor de juistheid van deze opvatting: de plaats waar de Gila in de Colorado stroomt (21 februari 1699), het feit dat de Indianen blauwe schelpen bezaten die alleen aan de kust van de Stille Oceaan gevonden werden, zijn onderzoek van de Colorado beneden de Gila-monding ... In 1701, bij zijn terugkeer van een expeditie met het doel een weg over land naar Neder-Californië te vinden, tekende Kino de hier tentoongestelde kaart, die echter slechts in 1705 werd uitgegeven.

De door de Parijzenaar Inselin gegraveerde kaart verscheen in de Mémoires de Trévoux, een beroemde achttiendeeuwse literaire verzameling, samengesteld door leden van de Societas Jesu aan de hand van verslagen van hun over de ganse wereld verspreide huizen en ordebroeders. Kino zette tot het einde van zijn leven zijn ontdekkingsreizen en het bijwerken van zijn kaarten voort. Hij overleed op 15 maart 1711 te Magdalena, na er een mis opgedragen en een kapel aan de H. Franciscus Xaverius gewijd te hebben.

De uitgave van de kaart van Kino in 1705 maakte geen einde aan het geschil over de aard van Californië. Zij lokte zelfs heftige reakties uit, hoewel vele aardrijkskundigen zijn opvattingen aanvaardden. De Franse kartograaf Guillaume de l'Isle was de voornaamste verbreider van de ontdekking van Kino: in 1722 publiceerde hij een kaart van Amerika die lange tijd model stond voor de meeste kaarten van dit gebied. Tenslotte maakte pater Consag een einde aan de twist door de Golf van Californië volledig te omzeilen. In 1747 stelde Ferdinand VI bij koninklijk dekreet officieel vast dat Californië geen eiland was. Kino had nog andere belangrijke bijdragen op zijn aktief, zoals de onderlinge ligging van de Colorado en de Gila, de juiste plaatsbepaling van rivieren, bergen en dalen van een deel van Sonora en Arizona, het herontdekken van het eiland-zijn van Tiburon, de ontdekking van het eiland Angel de la Guardia ... Zowel in Neder-Californië als in Pimeria tekende Kino talrijke kaarten, die alleen in handschrift bewaard zijn; enkele ervan kwamen echter ter kennis van Europese kartografen zoals Nicolas de Fer. Als besluit mag gezegd worden dat Kino de weg naar een meer nauwkeurige kartografie van Amerika voorbereid heeft.

Bibliografie


Breng me naar: Wereldkaarten en kaarten van Amerika / Kaarten van Noord-Amerika / Kaarten van Midden- en Zuid-Amerika / Inleiding

Terug naar: de homepage van de KBR