Het fonds Denijs Dille kwam tot stand dankzij een reeks opeenvolgende schenkingen van Denijs Dille zelf vanaf de jaren 1970 tot aan zijn overlijden, daarna van zijn executeur-testamentair.

Denijs Dille (1904-2005), geboren te Aarschot, studeerde filosofie en theologie aan het seminarie van Mechelen. Van 1936 tot 1961 was hij leraar Frans aan een normaalschool in Antwerpen. Tegelijk met zijn carrière als leraar was hij in de jaren 1930 een van de grondleggers van de schoolradio bij het N.I.R. Zijn radioprogramma's en de artikelen die hij schreef ten gunste van de moderne muziek boden hem de kans kennis te maken met talrijke eigentijdse componisten, waaronder de Hongaar Béla Bartók (1881-1945) in 1937. Denijs Dille was een echte baanbreker in het onderzoek naar het werk van Bartók. Hij maakte kennis met Zoltán Kodály in 1946 en met familieleden van Bartók in 1949; de taak om het archief van de componist te inventariseren en te klasseren werd aan Dille toevertrouwd. In 1961 richtte hij in Boedapest het ‘Bartók Archívum' op, waarvan hij directeur bleef tot 1971. Dille heeft meer dan 300 studies aan Bartók gewijd, waaronder een twintigtal boeken en edities.

Het fonds Denijs Dille is een verplicht te raadplegen bron voor de studie van het leven en het werk van Bartók, maar bevat ook bijzonder rijke bronnen over de muziek in de 20^ste eeuw. Het fonds telt ongeveer 6.000 gedrukte werken. De verzameling bevat ook 77 mappen met verschillende documenten die voornamelijk met Bartók te maken hebben (persartikelen, concertprogramma's, foto's, brieven en schetsen van de componist) en 43 mappen met een verzameling aan verslagen, teksten van radio-uitzendingen en artikelen die Dille wijdde aan Bartók. Naast enkele diverse voorwerpen bevat het fonds ook 55 magneetbanden (waarvan sommige overgenomen zijn van oude cilinders die Bartók zelf realiseerde tijdens campagnes van systematische inzamelingen van traditionele orale muziek in Oost-Europa) en 440 33-toerenplaten.