Fonds Paul Hooreman

Het fonds Paul Hooreman kwam tot stand dankzij twee schenkingen van zijn echtgenote Monique Hooreman-Verken in 1979 en 1998.

De componist, musicoloog en pedagoog Paul Hooreman (1903-1977), geboren te Brussel, heeft viool en altviool alsook harmonie, contrapunt en compositie gestudeerd bij de Franse organist en componist Jean Huré aan het Conservatorium van Parijs. Terug in België wordt hij deel van de surrealistische groep “Correspondance” van 1925 tot 1927. Ondertussen werkt hij in domein van de literaire en muzikale uitgaves. In 1937 wordt hij gedurende enkele maanden de secretaris van Paul Valéry en assisteert hij bij de voorbereiding van zijn cursus poëtica. Van 1939 tot 1944 is hij verbonden aan het Nationaal Instituut voor Radiodiffusie als musicoloog en componist. Vervolgens neemt hij voor zeven jaar de functie aan van secretaris van de Filharmonische Vereniging van Brussel. In 1952 vestigt Paul Hooreman zich in Zwitserland waar hij de catalogus van de bibliotheek van Alfred Cortot voorbereidt. Tijdens het academiejaar 1967-1968 is hij gastprofessor aan de Stanford University (Californië). Wanneer hij zich terug in België vestigt, wordt hij deeltijds verbonden aan de Muziekafdeling van de  Koninklijke Bibliotheek als wetenschappelijk medewerker en wordt hij belast met de redactie van de catalogus autografische brieven van muzikanten die in de Bibliotheek worden bewaard. Hij werkte ook mee aan de realisatie van de tentoonstellingscatalogus François-Joseph Fétis en het muziekleven van zijn tijd (1972).

Het fonds Paul Hooreman verzamelt een twintigtal autografische handschriften van werken van de componist alsook transcripties, bewerkingen en harmonisaties van oude muziek. Het fonds bevat eveneens monografieën, gedrukte partituren, familiefoto’s en persknipsels.