Les Professeurs B. Van Bastelaer, J. Pierson, C. Lobet-Maris,
J.C. Burgelman, Y. Punie et F. Neuckens

• Aanbevelingen

Het vrijmaken van de telecommunicatiemarkt en van het geheel aan informatie- en communicatiediensten stelt de rol die de overheid nog kan spelen, in vraag. Toch blijft de burger hoge verwachtingen stellen ten opzichte van de staat wat betreft het waarborgen van het algemeen belang.
Gebaseerd op deze verwachtingen kan men aan de overheden aanbevelen om een krachtig beleid te voeren op 3 niveaus:

• de toegang van de burger tot de informatiemaatschappij
• de modernisering van de openbare diensten
• de ondersteuning van de vorming van bekwaamheden.

Met "de toegang van de burger tot de informatiemaatschappij" wordt het creëren van de materiële voorwaarden die moeten toelaten dat iedereen "deel kan uitmaken van de informatiemaatschappij" bedoeld. Dit betekent dat de overheid innoverende acties ondersteunt op het vlak van de uitrusting van de burger, bijvoorbeeld door formules van leasing of door daling van BTW of de fiscale druk. Op het vlak van aansluiting van individuen kan men een politiek voeren waarbij openbare toegang verleend wordt via "cybertheken", naar analogie met het gevoerde beleid op het vlak van de openbare bibliotheken.

De modernisering van de openbare diensten is een belangrijk deel van de krachtige politiek die de overheid moet voeren om (1) de verhouding tussen burger en overheid te verbeteren, (2) een duidelijk voordeel voor het land te ontwikkelen, (3) de leidersrol van de overheid te bewaren in de domeinen die belangrijk geacht worden voor het beleid.

Tot nog toe zijn er al vele intentieverklaringen afgelegd over deze problematiek en door verschillende ministers werden al verschillende initiatieven en hervormingen doorgevoerd. Toch blijven deze initiatieven te marginaal om een echte hervorming van de administratie te bewerkstellingen.

Een harmonieuze ontwikkeling van de informatiemaatschappij in België kan pas volledig zijn als ze gebaseerd is op bekwaamheden tot ontwikkeling en met genoeg draagkracht. Dit vereist de ontwikkeling van acties op 3 niveaus:

• gespecialiseerde vorming
• vorming van de gebruikers
• algemene vorming voor jongeren van het basisonderwijs en secundair onderwijs.

Op deze 3 niveaus heeft de overheid een belangrijke rol op te nemen in de organisatie van een coherent vormingsbeleid.